English

Het leiderschap van Hielkje Reindersma

De stap van een multinational naar een DGA-bedrijf is groot. Dat ondervond Hielkje Reindersma aan den lijve. En nu, als algemeen directeur van Pluggerz, voelt Hielkje dat ze echt van toegevoegde waarde is. Dit deel van onze interviewserie met toonaangevende leiders in DGA- en familiebedrijven gaat over zelfkennis, communicatie en ontwikkeling.

“Wees jezelf, ken jezelf en maak dat bespreekbaar”

– Hielkje Reindersma

Vroeg op eigen benen.

Hielkje Reindersma is een sterke, onafhankelijke vrouw, die elke dag eruit haalt wat erin zit. De basis hiervoor werd al op jonge leeftijd gelegd. “Toen ik zes was, kreeg mijn moeder MS. En omdat ik geen broers en zussen heb, ben ik ook veel alleen geweest. Als je zoiets overkomt, ga je heel erg in de ratio. Tenminste, dat past bij mij. Je probeert er het beste van te maken en neemt niets voor lief. Ik probeer het leven sindsdien ten volle te leven. Misschien leef ik wel voor twee, omdat mijn moeder het niet kon. Het voordeel van mijn bijzondere jeugd is dat ik een hecht contact had met mijn vader en dat ik me sneller ontwikkelde dan mijn leeftijdsgenoten. Ik was vroeg zelfstandig en onafhankelijk. Het nadeel is dat ik het moeilijk vind om op iemand te leunen.”

Creatieve spirit.

Hielkje gaat na de middelbare school Industrieel Ontwerpen studeren aan de TU Delft. Daar kan zij volledig haar Hielkje energie en creativiteit kwijt. De vindingrijkheid wordt direct zichtbaar als ze een kamer hoopt te vinden. Ze loopt letterlijk de hele dag in Delft rond met een bord op haar buik en rug: ‘Help, ik zoek een kamer en ik kom uit Groningen’. Aan het eind van de dag heeft ze een tijdelijke kamer te pakken, midden in het centrum. Vanzelfsprekend gaat haar maatje – haar hond – gewoon mee, óók naar college. Ook in het Delftse studenten leven kiest Hielkje haar eigen pad. In plaats van de ‘standaard’ verenigingen, gaat zij liever om met “creatieve spirits die niet allemaal in de Delftse scene passen”. Die vindt ze onder meer bij BC Delft, waar ze op hoog niveau badminton speelt. Na haar studie gaat Hielkje werken voor Axa Stenman Holland. “Zij hadden allerlei productietechnieken op locatie. Als ontwerper kwam ik dus meteen in het walhalla terecht.”

Kansen creëren.

Als Hielkje twee jaar later een vacature ziet voor Manager Productontwikkeling bij Spanninga Fietsverlichting in Heerenveen, vertelt ze haar leidinggevende bij AXA dat ze gaat solliciteren. “Een paar weken later riep hij me bij zich. Hij zei: ‘Wat ik niet had verwacht, is gebeurd. Toen jij over deze functie vertelde, heb ik ook gereageerd. En nu zijn wij als laatste twee kandidaten overgebleven.’
Dus toen stonden we ineens tegenover elkaar. Uiteindelijk kreeg hij natuurlijk de baan, hij had zijn sporen duidelijk al verdiend. Maar dat was oké. Ik vond het al een hele eer dat ik zo ver was gekomen. Toen heb ik bij AXA aangegeven wat ik wilde, namelijk Afdelingsmanager worden. Ik ben geen carrièrejager, zo zit ik niet in elkaar. Maar als ik een kans zie om me te ontwikkelen, dan pak ik die wel.” En Afdelingsmanager ben ik geworden.

General management.

Bij haar volgende werkgever ABB zijn er ontwikkel kansen te over. Hielkje: “Een multinational is continu in beweging. Ik kwam binnen op Research & Development, werkte met allerlei afdelingen en had verschillende leidinggevenden in diverse landen. Met drie jonge kinderen wilde ik niet de global organisatie in, maar toen de vestigingsdirecteur van de locatie in Ede vertrok, zei hij: ‘Het lijkt me dat jij dit moet gaan doen’. Het was het moment om de stap naar General Management te zetten. Ook oncomfortabel en spannend, maar waarom eigenlijk? Ik besloot mijn vrouwelijke terughoudendheid overboord te zetten en ervoor te gaan. Mét de eis dat ik vanwege de kinderen maximaal vier dagen per week wilde werken. Op de vraag of dit een breekpunt was, zei ik ‘ja’. Toen ben ik het geworden. En ik vond het práchtig, ik hield van dit werk!”

De magie van een DGA-bedrijf.

Na verloop van tijd gaf de politieke, kpi-gerichte corporate wereld Hielkje niet meer de ruimte en energie die ze nodig had. Ze denkt van toegevoegde waarde te kunnen zijn in een andere omgeving, maar realiseert zich dat de overgang naar een familie- of DGA-bedrijf niet eenvoudig is. “Ik had natuurlijk onderzoek gedaan, maar er is weinig over te vinden. Bovendien is het altijd gemakkelijker om te formuleren wat je níét wilt, dan om precies te zijn in wat je wél wilt. Dus moet je soms gewoon iets proberen. Zo kom je telkens een stapje dichterbij. En dan komt er ineens iets om de hoek kijken wat helemaal past.” Hielkje doelt op haar huidige functie als algemeen directeur van Pluggerz. Dit merk van Comfoor ontwerpt, produceert en levert oordoppen en oorstukjes voor hoortoestellen. Bij Pluggerz werken circa 135 vaste medewerkers op één locatie in Doetinchem. Hielkje: “Het mooie vind ik dat ons product mensen helpt om zorgeloos te genieten van het leven. We werken van kop tot staart, hebben een lab en zijn op vele vlakken innovatief. Bovendien sta ik waar ik wil staan: tussen de mensen.”

Organiseren en realiseren.

Als algemeen directeur heeft Hielkje te maken met twee aandeelhouders. Aan de ene kant is er de Amplifon Groep, een internationaal concern dat in Nederland de winkelketen Beter Horen vertegenwoordigt. Aan de andere kant is er een DGA op afstand, de oprichter van hoorwinkels en Comfoor BV. “We zitten momenteel in een interessante fase van professionaliseren en verzakelijken”, zegt Hielkje. “Vroeger kon de DGA een project trekken en dan wist iedereen ervan. Maar het bedrijf is inmiddels zo groot geworden, dat we een steviger middenmanagement laag moeten bouwen. Zo beschikt iedereen over de juiste informatie om zijn werk goed te kunnen doen. Op de S-curve van Boardtrust, zijn we nu in de fase van het structureren, organiseren en standaardiseren aangekomen. Het mooie aan dit doort DGA- en familiebedrijven is de balans tussen intuïtie en data. Om te kunnen blijven groeien moeten wij wat meer opschuiven naar data-gedreven en projectmatig werken. Daarnaast willen we ‘het mooiste bedrijf van de Achterhoek’ zijn. Dat heeft alles te maken met ons imago als goede werkgever.”

Leiderschapsstijl.

De ‘6 vaardigheden voor succesvol extern management’, die worden genoemd in het Boardtrust whitepaper, vindt Hielkje stuk voor stuk onmisbaar voor een extern manager. Moed is een eigenschap die automatisch matcht met haar onafhankelijke karakter. Stakeholdermanagement, timing, communicatie en ontwikkeling: je hebt het volgens Hielkje allemaal nodig. Maar als de vaardigheid zelfreflectie ter sprake komt, gaat Hielkje echt ‘aan’. “Ik vind zelfreflectie heel belangrijk, bij mezelf én anderen. Daarom heb ik allerlei persoonlijke ontwikkelcursussen gedaan en heb ik nog steeds een coach. Ik weet van mezelf dat ik zeer resultaatgericht ben. Ik vraag me altijd af of dingen beter kunnen. Mijn kracht als leider is mijn zichtbaarheid en benaderbaarheid. Ik ben transparant, open en direct in mijn communicatie. Als me iets opvalt, wil ik het helder hebben en gooi ik het meteen op tafel. Stiekem vind ik mezelf ook mensgericht, maar op dat vlak kom ik mezelf soms tegen. Dan wil ik te snel, ga ik ergens te strak in of ben ik te kritisch. Ik heb de hulp van anderen nodig om me hierin te spiegelen, want zelf voel ik dat op het moment zelf niet altijd goed aan.”

Lerende bedrijfscultuur.

Iedereen heeft zijn sterke en zwakke punten en zijn rol in het geheel. Hielkje: “Je hebt elkaar nodig om het beter te kunnen doen. Het is mijn overtuiging dat als mensen goed in hun vel zitten en talent op de juiste plek zit, je als mens en organisatie kunt vliegen.”
Om Pluggerz te laten ‘vliegen’ werkt Hielkje toe naar een meer lerende bedrijfscultuur. “Ik wil dat collega’s elkaar direct durven aanspreken. Dat we van onze fouten leren en het de volgende keer beter doen. Uiteindelijk verwacht ik meer input en eigenaarschap. Het merendeel van de collega’s staat hiervoor open, maar er is ook een kleine groep die dit spannend vindt. Ik ben zelf een flapuit en hou van een eerlijk gesprek, maar er zijn mensen die dat niet willen of kunnen. Het zit natuurlijk ook een beetje in de Achterhoekse cultuur om de kat uit de boom te kijken en het anderen niet moeilijk te willen maken. Naarmate je elkaar beter leert kennen gaat dat wel beter, maar het blijft zoeken naar de balans. Overigens ben ik ervan overtuigd dat iedereen het beste voor Pluggerz wil. De mindset is goed.”

Feminien of masculien.

Op de vraag of ze een masculiene of feminiene leider is, blijft het even stil. “Ik weet niet of ik het op die manier zou typeren”, zegt Hielkje dan. “Ik ben in elk geval geen leider in de traditionele, hiërarchische zin van het woord. Ik geloof meer in faciliterend leiderschap. Bottom-up met korte lijntjes, waar iedereen elkaar aanspreekt en hetzelfde uitstraalt. We hebben allemaal een andere rol binnen het bedrijf en zijn dus niet gelijk, maar we zijn wel allemaal gelijkwaardig. Overigens realiseer ik me dat het een privilege is om zo te kunnen denken. Waar ik nu sta heb ik voor een groot deel aan mezelf te danken, maar ik heb natuurlijk ook gewoon heel veel geluk gehad.”

Belangrijkste les.

“Wees jezelf, ken jezelf en maak dat bespreekbaar.” Dat is de belangrijkste les die Hielkje leerde en zij graag met anderen deelt. “Je persoonlijke drijfveren, je bedrijfsmatige drijfveren en alles waar je energie van krijgt of juist een hekel aan hebt. Als je dat alles met elkaar kunt verenigen, dan kom je er wel.”


Meer weten?

Veronique de Ruiter helpt je graag verder.